این روزها پر از کلمه‌ام‌. در باغ سبز به رویم باز شده و کتاب‌های زیادی در دسترس دارم که بخوانم. و چه کتاب‌هایی. چند روز به پیش به یاد پاییز دو سال پیش و انسی که با آناکارنینا گرفتم افتاده بودم. نسخه‌ی صوتی که وقتی مشغول دوختن سفارشات بودم، گوشش می‌دادم و چقدر برایم لذت بخش شد.

همان‌روز یا روز بعدش، در کانال استادیارم پیشنهاد نسخه‌ی صوتی دُن آرام را دیدم. و وقتی به طاقچه رفتم در کمال تعجب متوجه شدم نسخه‌ی صوتی‌اش جزو بی‌نهایت است. و با صدای علی عمرانی. و این روزها هر لحظه مشتاقم که یک کار هنری دستم بگیرم و دن آرام را گوش دهم‌.

.

+هر چقدر بیشتر در وادی نوشتن چیز یاد میگیرم، بیشتر نوشته‌هام - که گمان می‌کردم یکمی خوبن- از چشمم میفتن. و البته به حق!! برای رشد کردن باید نادانی‌ات رو قبول کنی.