آدم ها خیلی با هم فرق دارن،

یه سری از آدم ها وقتی یه مشکلی رو میبینن جا میزنن،

ناامید میشن،

میگن « گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه ....»

.

اما یه سری های دیگه مثل سانازن؛

ادامه میدن با تماااام مشکلات،

میجنگن با همه محدودیت ها،

رشد میکنن با همه سختی ها

و میشن این آدمی که الان الگو و الهام بخش بقیه است.

ساناز Ms داره من اینو همین امشب فهمیدم،

قبلاً میدونستم که خیلی اضافه وزن داشته و اسلیو کرده، تجربه ی افسردگی داره تو همین چند سال اخیر و تونسته رامش کنه و الان بدون قرص همه این مسئولیت هاش رو جلو می‌بره، تجربه شکست توی کنکور داشته و تو رشته ی دلخواهش قبول نشده و توی ۲۶ سالگی دوباره تصمیم گرفته کنکور بده و الان سال های آخر پزشکی توی دانمارکه!

و امشب فهمیدم همین ساناز قوی،

همین ساناز که الگوی منه،

ام اس هم داشته تو تمام این سال ها...

باورم نمیشد واقعا.

از ته قلبم بهش افتخار میکنم و خدارو شکر میکنم که سر راهم قرارش داد